پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش آموزش شهروندی در ارتقای تاب‌آوری جامعه در برابر بلایای طبیعی با تأکید بر شهر اهواز انجام شده است. این پژوهش از حیث هدف، کاربردی و از نظر روش، توصیفی–تحلیلی است. گردآوری داده‌ها در دو مرحله صورت گرفته است؛ در مرحله نخست، اطلاعات موردنیاز از طریق بررسی منابع، اسناد و مطالعات کتابخانه‌ای معتبر جمع‌آوری شد و در مرحله دوم، داده‌های میدانی با استفاده از پرسشنامه محقق‌ساخته گردآوری گردید. پرسشنامه بر مبنای فرضیات پژوهش طراحی و حجم نمونه با استفاده از فرمول کوکران تعیین شده است. به‌منظور سنجش پایایی ابزار تحقیق از ضریب آلفای کرونباخ استفاده شد که مقدار آن در تمامی شاخص‌های مورد بررسی بیش از 0/7 به دست آمد؛ ازاین‌رو، پایایی ابزار مورد تأیید قرار گرفت. همچنین، برای تجزیه‌وتحلیل داده‌ها از آزمون رگرسیون خطی و مدل تصمیم‌گیری چندمعیاره تاپسیس استفاده شد.یافته‌های حاصل از مدل تاپسیس نشان داد که در رتبه‌بندی شاخص‌ها، «برگزاری دوره‌های آموزش مداوم و مستمر» با وزن 0/756 در رتبه نخست، «برگزاری برنامه‌های آموزشی تکمیلی، مسابقات و تورهای فرهنگی–ورزشی» با وزن 0/747 در رتبه دوم و «به‌روز بودن دانش اساتید و مربیان» با وزن 0/635 در رتبه سوم قرار گرفته‌اند. همچنین، نتایج آزمون فرضیه‌ها بیانگر آن است که در فرضیه نخست، ضریب رگرسیونی استانداردشده (Beta=0/115) نشان‌دهنده تأثیر مثبت برگزاری دوره‌های آموزشی بر ارتقای سطح ایمنی شهروندان است. در فرضیه دوم نیز ضریب رگرسیونی استانداردشده (Beta=0/119) حاکی از تأثیر مثبت آموزش‌های مدیریت بحران بر افزایش یادگیری داوطلبان طرح دوام بوده است.