تبیین تأثیرگذاری شخصیت مدیران بر سبکهای مدیریتی آنان در فرایند مدیریت بحران با ارائه الگویی کاربردی (مطالعه موردی: مدیران و کارشناسان ستاد مدیریت بحران استان خوزستان)

نوع مقاله: مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 دانشجوی دکتری مدیریت بحران، دانشگاه شهید اشرفی اصفهانی، اصفهان، ایران

2 دانشیار دانشکده مدیریت، دانشگاه اصفهان، ایران

3 استادیار مؤسسه بین المللی انرژی، تهران، ایران

چکیده

با وجود آنکه شخصیت تأثیر بارزی بر چگونگی نگرش، عملکرد و شیوه مدیریتی مدیران دارد. این پژوهش با توجه به ماهیت موضوع و داده‌ها از روش تحقیق توصیفی ـ پیمایشی و شیوه نمونه­گیری طبقه‌ای تصادفی استفاده کرده است. جامعه آماری پژوهش، مدیران و کارشناسان مدیریت بحران استان خوزستان بوده‌اند که حجم نمونه آماری 278 نفر تعیین شد، از این تعداد 224 نفر مرد و 54 نفر زن انتخاب شده‌اند. ابزار گردآوری اطلاعات پرسشنامه بوده است که برای سنجش شخصیت از پرسشنامه پنج بزرگ (نئو)، برای ارزیابی سبکهای مدیریتی از پرسشنامه (LBAII هرسی و بلانچارد) و فرایند مدیریت بحران از پرسشنامه محقق ساخته استفاده شده. نتایج این پژوهش نشان می‌دهد:    1. ویژگیهای شخصیتی مدیران بر سبکهای مدیریتی آنان تأثیرگذار است. 2. سبکهای مدیریتی مدیران بر مدیریت بحران تأثیرگذار است. 3. ویژگیهای شخصیتی مدیران بر مدیریت بحران تأثیرگذار است. این تحقیق به تبیین تأثیرگذاری شخصیت مدیران بر سبکهای مدیریتی آنان در فرایند مدیریت بحران با ارائه الگویی کاربردی (مدیران و کارشناسان ستاد مدیریت بحران استان خوزستان) می‌پردازد؛ سپس بر مبنای یافته­ها از طریق الگوی مثلثی تأثیر و نقش هر کدام از مؤلفه­ها را مشخص می­سازد.

کلیدواژه‌ها


  1. باقری، مهدی (1392)، رابطه بین تیپهای شخصیتی مدیران با سلامت روان کارکنان شهرک صنعتی گرمسار.
  2. بیگی­نیا، عبدالرضا و فاطمه کلانتری (1387)، رابطه بین سبکهای رهبری مدیران و تنیدگی روانشناسی از شغل کارکنان با تأکید بر گونه­های شخصیتی، دانشور رفتار، س پانزدهم،        ش 29: 16 ـ 1
  3. داوری، علی؛ رضازاده، آرش (1392)، الگو­سازی معادلات ساختاری با نرم­افزار PLS، تهران: انتشارات جهاددانشگاهی، واحد تهران، چ چهارم.
  4. دلاور، علی (1378)، مبانی نظری و عملی پژوهش در علوم انسانی و اجتماعی، تهران: انتشارات رشد، چ سوم.
  5. شریفی، حسن­پاشا؛ شریفی، نرگس (1380)، روشهای تحقیق در علوم رفتاری، تهران: انتشارات سخن.
  6. قهرمانی، نسرین و همکاران (1389)، رابطه سبکهای شخصیت و کیفیت زندگی کاری با سلامت روان کارکنان نمایندگی سایپا در شیراز، دومین کنگره دوسالانه روانشناسی صنعتی و سازمانی ایران دانشگاه آزاد خوراسگان.
  7. کلانتری، محمدعلی (1386)، بررسی رابطه بین سبکهای مدیریت تعارض با ویژگیهای شخصیتی مدیران دانشگاه­های یزد، پایان­نامه کارشناسی ارشد، دانشگاه یزد.
  8. گال، مردیت و همکاران (2003)، روشهای تحقیق کمی و کیفی در علوم تربیتی و روانشناسی، ترجمه احمدرضا نصر و همکاران، تهران: انتشارات دانشگاه شهید بهشتی و سمت، چ سوم، 1386.
  9. مأمن­پوش، مریم (1388)، بررسی رابطه تیپ شخصیتی با رضایت شغلی و تعهد سازمانی کارشناس ذوب­آهن اصفهان، پایان­نامه کارشناسی ارشد (سایت راسخون).
  10. محققی، محمدعلی (1383)، بررسی نحوه پاسخگویی در برابر بحران توسط 9 بیمارستان آموزشی درمانی وابسته به دانشگاه علوم پزشکی تهران، پس از وقوع زلزله در شمال تهران، دومین کنگره بین­المللی بهداشت درمان و مدیریت بحران در حوادث غیرمترقبه
  11. مصطفایی، فاطمه؛ روشن، رسول (1389)، بررسی رابطه بین ویژگیهای شخصیت و رضایت شغلی در افسران پلیس راهوار تهران بزرگ، فصلنامه دانش انتظامی، س یازدهم، ش 4: 205 ـ 183.
  12. مطهری، زینب­السادات (1390)، بررسی اثربخشی رویکرد اجتماع­محور در مدیریت بلایای طبیعی (مدیریت بحران) در نواحی شهری، ناحیه 2 منطقه 20 تهران، پایان­نامه کارشناسی ارشد، دانشگاه تربیت مدرس.
  13. محمودزاده، امیر و همکاران (1390)، آشنایی با مفاهیم مدیریت بحران، تهران: انتشارات علم­آفرین.
  14. نادری، عزت­الله؛ سیف­نراقی، مریم (1387)، روشهای تحقیق و چگونگی ارزشیابی آن در علوم­انسانی، تهران: انتشارات ارسباران، چ سوم، ویرایش پنجم.
  15. نصیری، معصومه (1388)، آمادگی راهبردی برای مدیریت بحران: بررسی نقش چابکی سازمانی و بهداشت روانی کارکنان، پایان­نامه کارشناسی ارشد، دانشگاه تربیت مدرس.
  16. نوین­نام، غلامعباس و همکاران (1380)، بررسی رابطه ویژگیهای شخصیتی و سبکهایرهبری مدیران، مجله علوم­تربیتی و روانشناسی دانشگاه شهید چمران اهواز، دوره سوم، س هشتم، ش 3 و 4: 106 ـ 87.
  17. هرسی، پال؛ بلانچارد، ‌کنت (1997)، مدیریت رفتار سازمانی، ترجمه علی علاقه­مند (1380)،‌ تهران: انتشارات امیرکبیر، چ هفدهم.
  18. هومن، حیدرعلی (1390)، تحلیل داده­های چندمتغیری در پژوهش رفتاری، تهران: پیک فرهنگ، چ سوم.