امام علی علیه‌السلام در سیره‌ی مدیریتی خویش تمرکز بیشتری روی پیشگیری از وقوع آسیب‌ها به کار می‌گرفتند تا مردم و کارگزاران را به حقوق و وظایف خود آشنا سازند و بسیاری از مشکلات را به حداقل ممکن برسانند. اما در مواردی که کارگزار تخلفی را مرتکب می‌شد ، روشی را در پیش می‌گرفتند که بیش‌ازپیش امروز برای جامعه ما کارآمد و راهنماست. فضایی که "مسئول " باید مورد سؤال واقع شود، اما از پاسخ طفره می‌رود و تخلف انجام داده را نوعی حق برای خود می‌داند. در جامعه‌ای که مسوولین ادعای پیروی از حکومت علوی را دارند، باید مراحل برخورد امام با چنین کارگزاران خاطی را شناخت و آن را چراغ راه هدایت خویش قرار داد.
مقاله حاضر با روش توصیفی - تحلیلی، به بررسی سیره ی مدیریتی امام علی علیه‌السلام در برخورد با کارگزاران متخلف پرداخته و نتیجه می‌گیرد: اولین مرحله‌ای که امام در نظر می‌گرفتند، تذکر بود ، در گام بعدی تهدید همراه بیان عواقب سخت انحراف برای کارگزاران مطرح می‌شد و اگر این مراحل به حضرت پاسخ نمی‌داد، امام با استیضاح و عزل کارگزار متخلف و در گام نهایی قاطعانه با فرد خاطی برخورد و او را مجازات می‌نمودند.