استادیار گروه مدیریت ، دانشکده اقتصاد و مدیریت، دانشگاه لرستان، خرم آباد، ایران.
چکیده
در مواجهه با افزایش روزافزون پیچیدگیها و عدم قطعیتهای محیطی، حکمرانی تابآور بهعنوان چارچوبی کلیدی برای مدیریت ریسک و ارتقای پایداری سازمانهای دولتی شناخته میشود، که با ترکیب انعطافپذیری، یادگیری مستمر و مشارکت ذینفعان، امکان سازگاری اثربخش با بحرانها را فراهم میآورد. پژوهش حاضر با هدف تدوین الگوی حکمرانی تاب آور در مدیریت ریسک و بحران انجام پذیرفت. جامعه آماری پژوهش را مدیران سازمانهای دولتی مرتبط با حوزه مدیریت بحران (اداره کل مدیریت بحران استان، اداره کل محیط زیست استان، سازمان آتشنشانی و خدمات ایمنی استان و فرمانداری) و اساتید دانشگاهی متخصص در حوزه حکمرانی و مدیریت ریسک تشکیل میدهند که با استفاده از روش نمونهگیری هدفمند و تا رسیدن به اشباع نظری، تعداد ۱۶ نفر بهعنوان مشارکتکنندگان در تحقیق انتخاب شدند. ابزار گردآوری دادهها مصاحبه نیمه ساختار یافته با رویکرد تحلیل مضمون بوده است. لازم به ذکر است که داده ها با استفاده از فرایند کدگذاری و نرم افزار (MAXQDA) تحلیل شد. یافتهها حکایت از آن دارد که عوامل علی، زمینهای، مداخلهگر ، راهبردها و پیامدهای حکمرانی تابآور در مدیریت ریسک و بحران شناسایی و در قالب الگوی پژوهش نشان داده شده است.
)
