1
کارشناسی ارشد پدافند غیر عامل، دانشگاه علوم پزشکی بقیهالله، پژوهشکده سیستم بیولوژی، تهران، ایران
2
استادیار دانشگاه علوم پزشکی بقیهالله، دکترای تخصصی شیمی، پژوهشکده سیستم بیولوژی، تهران، ایران
چکیده
هدف این پژوهش تعیین میزان آسیبپذیری ایستگاههای مترو در برابر تهدیدات شیمیایی تروریستی است. این پژوهش بر اساس هدف، کاربردی، و بر مبنای ماهیت و روش توصیفی ـ تحلیلی است که با استفاده از مطالعات کتابخانهای، استانداردهای جهانی و پرسشنامه، ابتدا به شناسایی شاخصهای مؤثر بر آسیبپذیری و سپس تعیین شدت تأثیرات آنها بر ایستگاههای نیمه شمالی خط یک متروی تهران میپردازد. روایی پرسشنامه طراحیشده را خبرگان تأیید کردند و برای تأیید محتوایی آن از شیوههای CVR و CVI استفاده شد. برای تحلیل دادهها از فرایند تحلیل شبکهای (ANP) و نرمافزار Super Decision بهعنوان ابزار پردازش بهمنظور رتبهبندی ایستگاهها و شاخصها استفاده شد. نتایج بیانگر این است که ایستگاه امام خمینی (ره) با وزن 0964/0 در رتبه اول و ایستگاه قیطریه با وزن 039/0 در رتبه آخر از نظر روشهای شناختی و رویارویی با آسیبپذیری قرار دارد. همچنین از بین 11 شاخص مورد تأیید، شاخص "تدوین و ارائه کتابچههای راهنما" اولین رتبه را به خود اختصاص داده است. در کنار رتبهبندی ایستگاهها این روش به مدیران کمک میکند تا اثر شاخصها را بر تک تک ایستگاهها بررسی، و شاخصهای کم اهمیت را در هر ایستگاه شناسایی، و آنها را تقویت کنند تا به کارایی یکسانی در ایستگاهها دست پیدا کنند. همچنین طبق رتبهبندی انجامشده، معیار «عملکرد انسانی» نقشی واضح بهمنظورکاهش میزان آسیبپذیری ایستگاهها دارد. این معیار شامل آموزش، فرهنگسازی، رشد و یادگیری کارکنان و مسافران است و این امر نیازمند روشهای خاص خود است.
اعظم وزیری، سرور، منصوری، حسین، ادیبان، احمد (1388)، شناسایی و اولویتبندی عوامل مؤثر بر بهرهوری نیروی انسانی با استفاده از تکنیکهای MCDM، فصلنامه تعلیم و تربیت، ش 100: 139.
آیتی، اسماعیل (1385)، شناخت ایستگاههای راهآهن و بررسی امکان توسعه آنها، هشتمین همایش حمل و نقل ریلی.
بیک، فرزین (1394)، تبیین نقش مؤلفههای طراحی شهری در طراحی ایستگاههای مترو با تأکید بر پدافند غیر عامل.
جلالی فراهانی، غلامرضا (1392)، تعیین و رتبهبندی تهدیدات انسانساخت عمدی در اجزای اصلی ایستگاههای مترو، فصلنامه علمی ـ پژوهشی مدیریت بحران، ش 65.
ذوالقدر، محمد، غلامی، محمدجواد (1396)، ارزیابی ریسک حملات خصمانه با تأکید بر مدل فرایند تحلیل شبکه.
رحیمی، الناز (1390)، اصول طراحی ایستگاههای حمل و نقل ریلی، مجله هنر معماری، ش23: 117 ـ 106.
رشیدی جهان، حجت (1383)، اقدامات پیشگیریکننده جهت کاهش صدمات حملات بیولوژیک.
سازمان پدافند غیر عامل کشور (1390)، معاونت مدیریت بحران و دفاع غیرنظامی، راهنمای پدافند غیر عامل در مدیریت بحران ناشی از جنگ.
عراقی (1390)، مکانیابی بهینه پایگاههای پشتیبانی مدیریت بحران با استفاده از سیستم اطلاعات جغرافیایی، مطالعه موردی: منطقه 6 شهرداری تهران.
غلامی، محمدجواد (1396)، ارزیابی ریسک حملات خصمانه با تاکید بر مدل فرایند تحلیل شبکه.
قرارگاه پدافند هوایی خاتمالانبیاء (1383).
کامران، حسن؛ حسینی امینی، حسن (1390)، کاربرد پدافند غیر عامل در برنامهریزی شهری و منطقهای، فصلنامه علمی ـ پژوهشی فضای جغرافیایی، س 12، ش 38 : 215 ـ 227.
شیلان آباد، نجم الدین و محسن نژاد، احمد و باقری، حمیده (1397)، طراحی شهری با رویکرد معماری پایدار و پدافند غیر عامل، چهارمین همایش بین المللی معماری عمران وشهرسازی در آغاز هزاره سوم
نیازی، کیوان (1395)، مقایسه تطبیقی ساختار فیزیکی متروی تهران، پیونگ یانگ و مسکو از دیدگاه پدافند غیر عامل.
N, Warner.J, (2014). The socioeconomic vulnerability index: A pragmatic approach for assessing climate change led risks_A case study in the south-western coastal Bangladesh, International Journal of Disaster Risk Reduction, Volume 8, June 2014, pp 32-49.
Chen, F., and Chien S. W., Development of Escape Model for Pasengers and Analysis of Shortest Allowable Evacuation Time Engineering Consulting Company, Taipei, 2001.
Cimellaro, G.P., Ozzello F., Vallero, A., Mahin S., and Shao B., Simulating Earthquake Evacuation using Human Behavior Models. “Earthquake Engineering and Structural Dynamics, 2017.
Control of Fires in Subway Stations. Theoretical and Computational Fluid Dynamics. 16, 349-368.
Daw K. (1992). Exploring differences in our common future(s): the meaning of vulnerability to global environmental change. Geoforum, 23 (3), 417- 436.
Fujita, Takafumi., Optimization of the Strategy for the Evacuation form Fires Caused by a Strong Earthquake (in Japanese). Transactions of the Society of Instrument and Control Engineers 11, No. 5: 501-507, 1975.
Manabu Tsukahara, Ysuke Kushiba, Hideo Ohtani (2011). Effectiveness of downward evacuation in a large –scale subway fier using Fier Dynamics Simulater. Tunneling and Underground Space Technology, 26,573-581.
Murch Randall, 2003
Pita, S. Ishimatsu, R. Robles (2007). Health Care Actions Interrorist a Attacks Chemical War Fare Agents: More than 10 Years affer the Attacks Sarin in Japan (part 1). Emergencies, 19:323-336.
Saaty, T.L., (2004), Fundamentals of The Analytic Network Process: Multiple Networks With Benefits, Costs, Opportunities and Risks, Journal of Systems Science And Systems Engineering., 13(3), pp:348-379.
Tanielian TL, Vaiana ME, Rhoden HJ, Burnam A. The Role of School in Meeting Community Needs During Bioterrorism, Biosecurity and Bioterrorism: Biodefense Strategy, Practice, and Science. 2003: 1: 273 -281.
Terorism definition, United Nation, available at:https://www.un.org/sc/ctc/wp-ontent/uploads/2017/01/2006_01_26_cted_ lecture.pdf, 8/8/2020
Zhen-yu, Li, Minbo Tang, Dong Liang, and Zhe Zhao. Numerical Simulation of Evacuation in a Subway Station, Proceding of Engineering 135:616-621, 2016.
قنادی تقی زاده, زهرا, & باقری, حسن. (1400). بررسی میزان آسیبپذیری ایستگاههای مترو در برابر تهدیدات تروریستی شیمیایی مطالعه موردی: ایستگاههای نیمه شمالی خط یک متروی تهران. مدیریت بحرانهای اجتماعی, 13(1), 35-56.
MLA
زهرا قنادی تقی زاده; حسن باقری. "بررسی میزان آسیبپذیری ایستگاههای مترو در برابر تهدیدات تروریستی شیمیایی مطالعه موردی: ایستگاههای نیمه شمالی خط یک متروی تهران", مدیریت بحرانهای اجتماعی, 13, 1, 1400, 35-56.
HARVARD
قنادی تقی زاده, زهرا, باقری, حسن. (1400). 'بررسی میزان آسیبپذیری ایستگاههای مترو در برابر تهدیدات تروریستی شیمیایی مطالعه موردی: ایستگاههای نیمه شمالی خط یک متروی تهران', مدیریت بحرانهای اجتماعی, 13(1), pp. 35-56.
VANCOUVER
قنادی تقی زاده, زهرا, باقری, حسن. بررسی میزان آسیبپذیری ایستگاههای مترو در برابر تهدیدات تروریستی شیمیایی مطالعه موردی: ایستگاههای نیمه شمالی خط یک متروی تهران. مدیریت بحرانهای اجتماعی, 1400; 13(1): 35-56.