بحران، واقعیتى اجتناب‌ناپذیر در زندگى اجتماعى ملت‌ها است و بحران‌ها شرایطی‌اند که تدبیر و مدیریت، شجاعت و بصیرت و قدرت مواجهه با مسائل را از سوی رهبری نشان می‌دهد. هیچ مسئله‌ای به اندازه‌ی رهبری در زندگی اجتماعی انسان در تحولات گذشته‌ی تاریخ مورد مداقه‌ی اندیشمندان و نظریه‌پردازان سیاسی نبوده است. در واقع جوهره و مدیریت سیاسی رهبران در کنترل بحران ها خلاصه می‌شود، چون بی‌تدبیری و بی‌کفایتی رهبران در هدایت و کنترل بحران‌ها باعث سقوط و از بین رفتن یک کشور می شود. یکی از بحران‌های بزرگ در تاریخ نظام جمهوری اسلامی، حوادث پس از انتخابات دهم ریاست جمهوری بود که در چنین بستری، ظرفیت، کارآمدی و قدرت اندیشه ولایت در مواجهه با چالش‌های پیچیده و چند وجهی، نمود عینی به خود گرفت و منطق، درایت و دوراندیشی خاص رهبری را به نمایش گذارد. هدف از اجرای این تحقیق بررسی و توصیف نقش عظمای ولایت و سبک مدیریت ایشان در مهارو کنترل بحران بعد از انتخابات سال 88 می‌باشد.